Waarom, hoe, wat?

Ergens zijn we gaan geloven dat geluk buiten onszelf ligt en nagejaagd moet worden.

In 1994 ontdekte ik tijdens een impactvolle ommekeer in mijn leven dat geluk juist binnen in onszelf ligt. Inmiddels heb ik er mijn werk van gemaakt mensen te helpen her-inneren hoe ze ‘daar kunnen komen’. Dat is waarom ’s morgens uit bed stap, mijn zekerheden opgaf en doe wat ik doe.

Lees meer

Wachters op de brug: Meditatie Introductie

Of je nu thuis, op je werk of in de stad bent, er is altijd wel een moment om te mediteren.

Maar hoe doe je dat, waar, en kan dat ook samen met anderen?

Het brugwachtershuisje biedt uitkomst. Afgelopen week mocht ik de sleutel overnemen van Charlotte voor haar fantastische initiatief dat wegens succes wordt herhaald.

 

Afgelopen jaar leefde ik voor een groot deel van de tijd in een spirituele community. Mediteren en nieuwe mensen ontmoeten, inspireren en geïnspireerd worden was de rode draad. Op een gegeven moment voelde ik dat het tijd werd mijn aandacht weer naar Zwolle te verplaatsen, naar mijn gezin en mijn werk als coach/trainer. Vanavond besef ik mij dat die rode draad niet plaatsgebonden is.

 

Ik verwonder mij de afgelopen week over dit brugwachtershuisjes concept. Laagdrempelig, te midden van alle drukte en vrije entree. Op maandag, donderdag en vrijdag ’s middags en ’s avonds anderhalf uur. De eerste keer ben ik maar gewoon gaan zitten. Tien minuten per stoel. Na drie stoelen kwam er een gast. Zo uit z’n werk, nog niet veel meditatie ervaring, dus met eerst een korte inleiding meegenomen naar de stilte.

Van binnen dan, want zo’n brugwachtershuisje, daar wandelt en rijdt van alles voorbij.

 

Mooie oefen objecten. Immers, vanuit gelijkmoedigheid de adem observerend kun je geluiden eenvoudigweg benoemen als ‘horen, horen, horen’ en weer terugkeren naar het observeren van de adem, als ankerpunt om hier en nu aanwezig te zijn. Zonder oordeel. Wat er ook kan gebeuren is een geluid waarnemen, een gedachte over de voorbij rijdende vrachtwagen hebben, dat veroordelen als storend, een gevoel van irritatie ervaren en vervolgens de irritatie in je fysieke lijf voelen, om daar vervolgens dan weer allerlei gedachten over te hebben.

 

Wat ik nu zo leuk vind aan dit concept. Na het huisje te hebben geopend begint het onverwachte. Wat zal ik eens gaan doen? De laatste paar keer lees of zing ik iets uit een boekje, er zijn dan nog geen gasten. Wie zal er komen? Komt er wel iemand? Soms komen er drie mensen tegelijk binnen, dan weer één. Het ene moment praten we, het volgende moment een meditatie. Loop of zit meditatie, twee minuten of twintig minuten. Een kwartiertje ademtechnieken, iets met klankschaal of stem. Soms gaat iemand na tien minuten weer, meestal blijft men langer. Of je mediteert twintig minuten en na drie minuten komt er nog iemand binnen, die voegt zich dan als vanzelfsprekend.

 

Vanmiddag kwam er eerst iemand die van Hasselt naar Zwolle had gelopen en buiten het bord ‘Welkom’ had gezien. Ze nam plaats op een stoel om even uit te puffen. Ze had er een training gegeven over omgaan met suïcidale mensen. We hadden mooie gesprekken en ze genoot van de meditatie. Inmiddels waren er nog twee gasten binnen gekomen. Het laatste kwartier babbelde ik nog even na met de laatste gast, die ik al eens eerder in een meditatie bij de Droom van Zwolle had ontmoet. Het hele concept geeft iets ouds, vertrouwds, iets kneuterigs, dat volledig in het nu zijn. Het roept associaties op met programma’s als ’24 uur met…’ en ‘De stoel’. De tijd dat we alleen nog Nederland 1 & 2 op televisie hadden. Onvoorspelbaar en tegelijkertijd overzichtelijk, vertrouwd, thuis.

 

Meer info: https://www.facebook.com/WachtersopdeBrug/

Toestaan

Rick: ‘what is your greatest source of inspiration?’
Teal: ‘human suffering’

Inspiratie haal ik uit menselijk lijden, groot of klein

Door onbevooroordeeld bij hen aanwezig te zijn…

Lees meer

Uit je comfortzone?

Het leven begint aan het einde van je comfortzone.
Een veel gehoorde kreet, zo blijkt op Google. Alle middelen die ik inzet om je te begeleiden gaan hierover.

Koude trainig is daar één van. Het gave is dat de technieken tijdens deze workshop je helpen om die stap te vergemakkelijken. En heb je deze workshop achter de rug, dan heb je zo’n shift gemaakt dat het ineens leuk wordt nieuwe uitdagingen aan te gaan. De beloning ervaren, na een op het eerste oog moeilijke stap.

Lees meer