Week 47

Een week waarin ik wat minder om het nieuws heen kon, blijkbaar weer een bewogen week.

Een week waarin ‘ons verwen momentje’ het onderwerp van de dag was. Waarin ons oude 3-d programma, van ikke, macht en controle, weer vrolijk virusvrij en foutloos mocht draaien. Zonder glitches.

Kom niet aan Piet en Klaas, mijn wijntje of mijn snack. Waarin de vraag van de week was; ‘ga jij nog black Friday shoppen?’. Eh, ik shop eigenlijk nooit, moet dat dan?

De week waarin de vraag waarom ik zou moeten shoppen overschaduwd werd door de vraag ‘of de deals wel betrouwbaar zijn’. De vraag waarom we gewoontes niet gewoon verruilen voor heilzamere vervangen werd door; ‘meer of minder?’

Wanneer je wil dat je leven er over drie jaar anders uitziet, begin dan vandaag met de dingen anders te doen dan zoals je ze tot nog toe deed. Dat is blijk baar te rigoureus. Polderen is het toverwoord voor Nederland.

Heel langzaam de pleister van de wond af trekken. Heel lang klagen dat alles minder wordt, ons genot ons steeds meer ontnomen wordt. Waardoor we doorlopend gericht zijn op dat wat we niet hebben. In plaats van inzicht, van ‘cut the crab’, van een ‘de wereld staat in brand dus waarom niet nu meteen’ mentaliteit.

Herinner je je dat topje van die ijsberg? Die staat voor de 5% van de actie die we bewust ondernemen. De rest wordt bepaald door de 95% onderbewustzijn. Onze eigen, vaak niet meer dienende overtuigingen. Daar bovenop nog eens beïnvloed door gedachten, meningen en omstandigheden vanuit het collectieve bewustzijn.

Wanneer we besluiten te veranderen, ons leven te transformeren, zijn we daar echt iedere nanoseconde vrij in. Maar hoe graag wil je echt veranderen? Motivatie kan je een flinke boost geven, ondanks de ogenschijnlijke tegenwind.

Wanneer je verliefd bent kan die volle, belangrijke agenda ineens wel leeggemaakt. De antidepressiva kan na 10 jaar ineens gestopt. Wanneer je uit huis gezet dreigt te worden vínd je de middelen of mogelijkheden om er toch te blijven wonen, of wou je er toch al weg en vind je dat alternatief. Wanneer er geen geld meer is om je kinderen te voeden vindt je opeens de mogelijkheden. Heb je een gewoonte of verslaving, een roker vindt altijd een manier om toch te kunnen roken.

Wanneer de urgentie, jouw belang, groot genoeg is vind je een baan. Wanneer je lichaam en geest het echt begeven durf je je eindelijk ziek te melden bij je baas. De lijst is eindeloos.

Wat wil je echt?

We zijn zo vaak bezig met wat we anders zouden moeten doen, met wat niet gaat of niet goed genoeg is. In dat opzicht zouden we eens een dagje mogen ruilen met de landen waar mensen om komen van de honger. Gewoon om ons weer eens wat meer te richten op wat wél mogelijk is, dankbaar zijn voor wat we wel hebben. En vanuit dat besef dan honger in de wereld gewoon in één week oplossen.

Vanuit 5-d handelen; liefde, samen, ont-spannen, wij, de aarde als één organisme. Dat hoeft niet klef te zijn. Ieder kan zijn of haar unieke beleving daarin houden. Echter, hoe meer we vanuit ons hart manifesteren, onze missie volgen, ons overgeven aan wat we diep van binnen weten, ons hoogste potentieel leven, hoe minder conflicten er zullen zijn, op elk niveau.

Je kunt je kindertrauma’s gaan helen, de rest van je leven als je dat wil. Soms helpt het natuurlijk, om überhaupt verder te willen en te kunnen. Maar onze problemen zijn, vergeleken met de landen waar 80.000 mensen overlijden bij gebrek aan voeding, een zeepbel.

We zijn zo druk bezig met slachtoffer te zijn, dat we vergeten dat we zelf kunnen kiezen. We zijn al waar we zijn willen. Lopen echter rond met het idee dat de trauma’s die we hebben opgelopen, doordat we niet erkend werden als kind, of door onze baas of partner, slechts opgelost kunnen worden door van punt a naar b te werken, te therapieën, te helen.

Ons brein is neuroplastisch. Alles wat je doet, denkt of waar je aandacht aan geeft verandert de structuur van je hersens. De overtuiging dat je niet goed genoeg bent, dat je je klein moet houden, moet pleasen om aardig gevonden te worden, ze hebben een circuit gevormd in je brein. Dus wanneer je vanuit hoger/ruimer bewustzijn de inspiratie krijgt te gaan zingen, te dansen, te creëren, wordt het gefilterd door dat programma. Je ‘comfortzone’.

Vind je hoogste inspiratie, je roeping en laat dat je motivatie zijn het programma te herschrijven… Of herschrijf het programma om je inspiratie te vinden. Of een combinatie van die twee. Wij hebben tenminste die keuze!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *